ഓഹരി വിപണിയിൽ ഒരു കുത്തക കമ്പനി നടത്തുന്ന വില നിർണയത്തെകുറിച്ചും ചൂഷണത്തെ കുറിച്ചും ഹൈക്കോടതി അഭിഭാഷകനായ ഷാജി ചിറയത്ത് എഴുതിയ ലേഖനം .
“Please look in this short article regarding looting of Hapless investors money by the promoters of Private Company. Investors and Company will get only ₹10/- per share. ഐ.പി.ഒ. (IPO) വിലനിർണ്ണയം: പാവപ്പെട്ടവരും നിസ്സഹായരുമായ നിക്ഷേപകരെ ചൂഷണം ചെയ്യാൻ സ്വകാര്യ കമ്പനികളെ സർക്കാരും പ്രതിപക്ഷവും മൗനമായി അനുവദിക്കുകയാണോ?
ഓഹരികളുടെ പൊതുവിതരണ ത്തിൽ സുതാര്യതയും ഉത്തര വാദിത്വവും ഫലപ്രദമായ വിലനിയന്ത്രണവും ഉറപ്പാക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത
ഉൽപ്പാദനക്ഷമമായ നിക്ഷേപ ങ്ങൾക്കായി പൊതുജനങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം സമാഹരിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പ്രാരംഭ ഓഹരി വിൽപ്പന (Initial Public Offering — IPO) സംവിധാനം, ഇന്ന് നിക്ഷേപകരുടെ സംരക്ഷണം, കോർപ്പറേറ്റ് ഉത്തരവാദിത്വം, നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങളുടെ ഫലപ്രാപ്തി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഗൗരവമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്.
₹10 മുഖവിലയുള്ള ഒരു ഓഹരി ₹1,065 മുതൽ ₹1,119 വരെയുള്ള വിലയ്ക്ക് ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനി പൊതുജനങ്ങൾക്ക് വിൽക്കുമ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായും ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു: ഈ വില കമ്പനിയുടെ യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക മൂല്യത്തെ ന്യായമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതാണോ? അതോ മതിയായ സംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളില്ലാതെ അമിതമായി ഉയർത്തിയ വിലയ്ക്ക് ഓഹരികൾ വാങ്ങാൻ സാധാരണക്കാരായ നിക്ഷേപകരെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയാണോ?
കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ സമ്പാദിച്ച പണം നിക്ഷേപിക്കുന്ന ചെറുകിട, ഇടത്തരം നിക്ഷേപകരുടെ കാര്യത്തിൽ ഈ ആശങ്കയ്ക്ക് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. സ്ഥാപന നിക്ഷേപകരെപ്പോലെ കമ്പനിയുടെ മൂല്യനിർണ്ണയം, സാമ്പത്തിക പ്രവചനങ്ങൾ, ബാധ്യതകൾ, ബിസിനസ് അപകടസാധ്യതകൾ, ഭാവിയിലെ വരുമാനസാധ്യതകൾ എന്നിവ സ്വതന്ത്രമായി പരിശോധിക്കാനുള്ള വിഭവങ്ങളോ വൈദഗ്ധ്യമോ ഇവരിൽ പലർക്കും ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല. വിപണിയിലെ പ്രചാരണം, നിക്ഷേപകരുടെ ആവേശം, നിയന്ത്രിത സംവിധാനത്തിലൂടെയുള്ള പൊതുവിതരണം എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വിശ്വാസത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരിക്കും പലരും തീരുമാനമെടുക്കുന്നത്.
- മുഖവിലയും പൊതുവിതരണ വിലയും തമ്മിലുള്ള അസാധാരണമായ അന്തരം
₹10 മുഖവിലയുള്ള ഒരു ഓഹരി ₹1,119-ന് വിൽക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ പൊതുവിതരണ വില മുഖവിലയുടെ ഏകദേശം 111.9 മടങ്ങാണ്. ഇതിൽ ₹1,109 ഓഹരി പ്രീമിയമാണ്. ₹1,065 എന്ന കുറഞ്ഞ വിലയിലും പ്രീമിയം ₹1,055 ആണ്.
ഇന്ത്യൻ സെക്യൂരിറ്റീസ് നിയമം സാധാരണയായി മുഖവിലയ്ക്ക് മുകളിൽ ഈടാക്കാവുന്ന പ്രീമിയത്തിന് ഒരു ഏകീകൃത പരമാവധി പരിധി നിശ്ചയിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ഇത്രയും വലിയ വ്യത്യാസം ഒരു ന്യായമായ പൊതുതാൽപര്യ ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു: നിക്ഷേപകരിൽനിന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഈ വില കമ്പനിയുടെ സാമ്പത്തിക ശേഷി, ആസ്തികൾ, വരുമാനം, ബിസിനസ് സാധ്യതകൾ, അപകടസാധ്യതകൾ എന്നിവയുമായി യുക്തിസഹമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്ന വസ്തുനിഷ്ഠവും പരിശോധിക്കാവുന്നതുമായ സംവിധാനം എന്താണ്?
ബുക്ക് ബിൽഡിംഗ് (Book Building) രീതിയിലൂടെയാണ് വില നിശ്ചയിക്കുന്നതെന്ന വാദം മാത്രം സാമ്പത്തിക നീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരമാകില്ല. വിവിധ വിലനിലവാരങ്ങളിലുള്ള നിക്ഷേപകരുടെ ആവശ്യകത പരിശോധിച്ച് വില കണ്ടെത്താൻ വിപണിക്ക് കഴിയുമെങ്കിലും, നിക്ഷേപകർ ഒരു വില നൽകാൻ തയ്യാറാണെന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ആ വില കമ്പനിയുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യമാണെന്നോ ദീർഘകാലത്തേക്ക് നിലനിൽക്കുമെന്നോ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന നടപടികളൊന്നുമില്ലെന്നോ തെളിയുന്നില്ല.
- പൊതുജനങ്ങളിൽനിന്ന് നേരിട്ട് പണം സമാഹരിക്കുന്ന സംവിധാനമായി ഐ.പി.ഒ. മാറുന്നുണ്ടോ?
ഒരു കമ്പനി പുതിയ ഇക്വിറ്റി ഓഹരികൾ പുറപ്പെടുവിക്കുമ്പോൾ, ബാധകമായ ചെലവുകളും മറ്റ് ക്രമീകരണങ്ങളും കഴിഞ്ഞുള്ള ഓഹരി സബ്സ്ക്രിപ്ഷൻ തുക സാധാരണയായി കമ്പനിയുടെ മൂലധനമായി മാറുന്നു. എന്നാൽ നിലവിലുള്ള ഓഹരി ഉടമകൾ അവരുടെ ഓഹരികൾ വിൽക്കുന്ന ഓഫർ ഫോർ സെയിൽ (Offer for Sale — OFS) ആണെങ്കിൽ, വിൽപ്പനയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന തുക സാധാരണയായി ആ ഓഹരി വിൽക്കുന്ന ഉടമകൾക്കാണ് ലഭിക്കുന്നത്; കമ്പനിക്കല്ല.
അതിനാൽ, പുതിയ ഓഹരികൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഐ.പി.ഒ. സാമ്പത്തികമായി പൊതുനിക്ഷേപകരിൽനിന്ന് കമ്പനിക്ക് നേരിട്ട് മൂലധനം ലഭ്യമാക്കുന്ന സംവിധാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അതിന് പകരമായി നിക്ഷേപകർ കമ്പനിയിലെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഏറ്റെടുക്കുന്നു. കമ്പനിയുടെ പ്രവർത്തനഫലം, ലാഭവിതരണം, വിപണിയിലെ ഓഹരിവില എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചായിരിക്കും അവരുടെ നേട്ടം.
എന്നാൽ നിയമപരമായി ഇത്തരമൊരു ഇക്വിറ്റി നിക്ഷേപത്തെ നിക്ഷേപത്തുകയായുള്ള നിക്ഷേപം (Deposit) എന്നു വിളിക്കാനാവില്ല. ഓഹരി നിക്ഷേപവും വായ്പയും നിശ്ചിത വരുമാനം ഉറപ്പുനൽകുന്ന നിക്ഷേപവും തമ്മിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്. സാധാരണയായി, ആവശ്യപ്പെടുന്ന സമയത്ത് നിക്ഷേപിച്ച തുക തിരികെ നൽകണമെന്ന് കമ്പനിയെ നിർബന്ധിക്കാനുള്ള നിബന്ധനയില്ലാത്ത അവകാശം ഓഹരി നിക്ഷേപകനില്ല.
എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്റെ സാമ്പത്തിക വശം ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്. കമ്പനിയുടെ വെളിപ്പെടുത്തിയ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും ഭാവിസാധ്യതകളും ന്യായീകരിക്കാനാകാത്ത മൂല്യനിർണ്ണയത്തിൽ വൻതുക സമാഹരിക്കുമ്പോൾ, നിക്ഷേപകർക്ക് ആനുപാതികമല്ലാത്ത സാമ്പത്തിക അപകടസാധ്യതകൾ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടിവരാം. അതേസമയം കമ്പനി സമാഹരിച്ച മൂലധനത്തിന്റെ പ്രയോജനം നേടുകയും ചെയ്യും.
അതിനാൽ, ഓരോ ഐ.പി.ഒ.യും മുഖവിലയ്ക്ക് വിൽക്കണമെന്നല്ല ആവശ്യപ്പെടേണ്ടത്. മറിച്ച്, മൂല്യനിർണ്ണയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം, സമാഹരിക്കുന്ന തുകയുടെ വിനിയോഗം, അപകടസാധ്യതകൾ, സാമ്പത്തിക പ്രവചനങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാനമായ അനുമാനങ്ങൾ എന്നിവ സുതാര്യമായി വെളിപ്പെടുത്തുകയും ഫലപ്രദമായി പരിശോധിക്കുകയും വേണമെന്നാണ് ആവശ്യം.
- സർക്കാരിനും പ്രതിപക്ഷത്തിനും നിശ്ശബ്ദരായി തുടരാനാവുമോ?
രാഷ്ട്രീയ സൗകര്യങ്ങൾക്കോ ശക്തരായ കോർപ്പറേറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ താൽപര്യങ്ങൾക്കോ വേണ്ടി നിക്ഷേപക സംരക്ഷണം ബലികഴിക്കപ്പെടരുത്. ഫലപ്രദമായ നിയന്ത്രണ സംവിധാനം ഉറപ്പാക്കുക, നിയമലംഘനങ്ങൾക്കെതിരെ നടപടി സ്വീകരിക്കുക, ഉത്തരവാദിത്വം ഉറപ്പാക്കുക എന്നിവ സർക്കാരിന്റെ ചുമതലയാണ്. അതുപോലെ, നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങളിലെ വീഴ്ചകൾ ചോദ്യം ചെയ്യാനും സുതാര്യത ആവശ്യപ്പെടാനും സാധാരണ നിക്ഷേപകരെ നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങൾ മതിയായ രീതിയിൽ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് പരിശോധിക്കാനും പ്രതിപക്ഷത്തിന് ജനാധിപത്യപരമായ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്.
ഏത് രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് അധികാരത്തിലുള്ളതെന്നതിനെ ആശ്രയിക്കാതെ ഈ വിഷയം പാർലമെന്ററി പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കണം. കടലാസിൽ നിയമങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതോ സെക്യൂരിറ്റീസ് വിപണിക്ക് ഒരു നിയന്ത്രണ ഏജൻസിയുണ്ട് എന്നതോ മാത്രം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, മൂല്യനിർണ്ണയത്തിലെ ക്രമക്കേടുകൾ, തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന പരസ്യങ്ങൾ, താൽപര്യസംഘർഷങ്ങൾ, സാമ്പത്തിക അപകടസാധ്യതകളുടെ അസമമായ വിതരണം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ ആശങ്കകൾ അവഗണിക്കാനാവില്ല.
ഒരു പ്രത്യേക ഐ.പി.ഒ.യ്ക്ക് സർക്കാരോ പ്രതിപക്ഷമോ നേരിട്ട് അംഗീകാരം നൽകിയിട്ടുണ്ടോ എന്നതല്ല പ്രധാന ചോദ്യം. പൊതുജനങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം ഒഴിവാക്കാവുന്നതും മതിയായ രീതിയിൽ വെളിപ്പെടുത്താത്തതുമായ സാമ്പത്തിക അപകടസാധ്യതകൾക്ക് വിധേയമാകാതിരിക്കാൻ രാഷ്ട്രീയ-നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങൾ ആവശ്യമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് പരിശോധിക്കേണ്ടത്.
- വിൽപ്പനസാധന നിയമപ്രകാരം ₹10 മുഖവിലയ്ക്കുള്ള നിയമപ്രാധാന്യം
1930-ലെ ചരക്കുവിൽപ്പന നിയമത്തിന്റെ (Sale of Goods Act, 1930) വകുപ്പ് 2(7) പ്രകാരം, ‘ചരക്കുകൾ’ എന്ന നിർവചനത്തിൽ ഓഹരികളും സ്റ്റോക്കുകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ഓഹരികളുടെ സ്വത്തവകാശപരമായ നിയമസ്വഭാവം പരിശോധിക്കുന്നതിന് ഈ വ്യവസ്ഥ പ്രസക്തമായ തുടക്കമാണ്.
എന്നാൽ ഒരു ഓഹരിയുടെ മുഖവില ₹10 ആണെന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം, ആ ഓഹരി ₹10-ന് മാത്രമേ വിൽക്കാവൂ എന്ന് ചരക്കുവിൽപ്പന നിയമം വിലപരിധി നിശ്ചയിക്കുന്നില്ല. മുഖവില എന്നത് ഓഹരിയുടെ നാമമാത്ര മൂല്യമാണ്. ഇഷ്യു വിലയിൽ അതിനുമുകളിലുള്ള പ്രീമിയവും ഉൾപ്പെടാം.
അതുപോലെ, അലോട്ട്മെന്റ് നടക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള പുതിയ ഓഹരികളുടെ നിയമപരമായ സ്ഥിതിയും ഇതിനകം അലോട്ട്മെന്റ് ചെയ്ത ഓഹരികളുടെ വിൽപ്പനയും വേർതിരിച്ചറിയണം. R.D. Goyal v. Reliance Industries Ltd., (2003) 1 SCC 81 എന്ന സുപ്രീംകോടതി വിധി, റദ്ദാക്കപ്പെട്ട 1969-ലെ Monopolies and Restrictive Trade Practices Act-ന്റെ പ്രസക്തമായ വ്യവസ്ഥകൾക്ക് കീഴിൽ ഒരു പൊതുവിതരണത്തെ എങ്ങനെ പരിഗണിക്കണം എന്ന കാര്യത്തിൽ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്.
അതുകൊണ്ട്, മുഖവിലയ്ക്കു മുകളിലുള്ള ഇഷ്യു വില നിയമവിരുദ്ധമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, 2013-ലെ കമ്പനീസ് ആക്ട്, 1992-ലെ SEBI ആക്ട്, 2018-ലെ SEBI (Issue of Capital and Disclosure Requirements) Regulations, കൂടാതെ ബാധകമായ മറ്റ് സെക്യൂരിറ്റീസ് നിയമങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സമഗ്രമായ പരിശോധന ആവശ്യമാണ്.
ഓഹരികൾ ചരക്കുകളുടെ നിർവചനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു എന്ന വസ്തുത മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി, മുഖവിലയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള ഐ.പി.ഒ. വില നിയമവിരുദ്ധമാണെന്ന് നിഗമനം ചെയ്യാനാവില്ല.
- നിക്ഷേപകരുടെ സംരക്ഷണത്തിന് ശക്തമായ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ അനിവാര്യമാണ്
താഴെപ്പറയുന്ന പരിഷ്കാരങ്ങൾ ഗൗരവമായി പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്:
- മൂല്യനിർണ്ണയത്തിലെ സുതാര്യത: ഇഷ്യു വില നിശ്ചയിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച മൂല്യനിർണ്ണയ രീതി, അടിസ്ഥാന അനുമാനങ്ങൾ, സമാന കമ്പനികളുമായുള്ള താരതമ്യം, വരുമാന അനുപാതങ്ങൾ, അപകടസാധ്യതകൾ, സാമ്പത്തിക അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ എന്നിവ കമ്പനികൾ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തണം.
- സ്വതന്ത്ര മൂല്യനിർണ്ണയ പരിശോധന: അസാധാരണമായി ഉയർന്ന മൂല്യനിർണ്ണയമോ പരമ്പരാഗത സാമ്പത്തിക സൂചകങ്ങളുമായി വലിയ വ്യത്യാസമോ ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്ര പരിശോധന ആവശ്യമായിരിക്കുമോ എന്ന് നിയന്ത്രണ സംവിധാനം പരിശോധിക്കണം.
- സമാഹരിക്കുന്ന തുകയുടെ വിനിയോഗം വ്യക്തമാക്കുക: പുതിയ ഓഹരികൾ പുറപ്പെടുവിച്ച് കമ്പനി സമാഹരിക്കുന്ന തുകയും നിലവിലുള്ള ഓഹരി ഉടമകൾക്ക് ഓഹരികൾ വിൽക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന തുകയും നിക്ഷേപകർക്ക് വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ചറിയാൻ കഴിയണം.
- തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന വെളിപ്പെടുത്തലുകൾക്കെതിരെ ഫലപ്രദമായ നടപടി: തെറ്റായ പ്രസ്താവനകൾ, നിർണായക വിവരങ്ങൾ മറച്ചുവയ്ക്കൽ, കൃത്രിമ ആവശ്യകത സൃഷ്ടിക്കൽ, വഞ്ചനാപരമോ വിപണിയെ കൃത്രിമമായി സ്വാധീനിക്കുന്നതോ ആയ നടപടികൾ എന്നിവയ്ക്കെതിരെ ഉചിതമായ നിയമ-നിയന്ത്രണ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണം.
- അർത്ഥവത്തായ പാർലമെന്ററി പരിശോധന: നിലവിലുള്ള സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ ചെറുകിട നിക്ഷേപകരെ മതിയായ രീതിയിൽ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന് സർക്കാർ വ്യക്തമാക്കണം. നിയമനടപടികളുടെ ഫലങ്ങളും നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങളിലെ വീഴ്ചകളും സംബന്ധിച്ച് പ്രതിപക്ഷം സുതാര്യമായ റിപ്പോർട്ടുകൾ ആവശ്യപ്പെടണം.
- എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാവുന്ന നിക്ഷേപക വിദ്യാഭ്യാസം: മുഖവില, ഇഷ്യു വില, പ്രീമിയം, യഥാർത്ഥ സാമ്പത്തിക മൂല്യം, വിപണിവില, നിക്ഷേപ അപകടസാധ്യത എന്നിവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ചെറുകിട നിക്ഷേപകർക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയണം.
- വിലനിർണ്ണയ സംവിധാനത്തിന്റെ സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പുനഃപരിശോധിക്കുക: നിലവിലുള്ള ബുക്ക് ബിൽഡിംഗ്, വെളിപ്പെടുത്തൽ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഫലപ്രാപ്തി വിലയിരുത്തണം. പ്രത്യേകിച്ച്, കമ്പനിയുടെ സാമ്പത്തിക അടിസ്ഥാനങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്തതായി തോന്നുന്ന മൂല്യനിർണ്ണയ അനുമാനങ്ങളുള്ള ഐ.പി.ഒ.കളിൽ കൂടുതൽ പരിശോധന ആവശ്യമായിരിക്കാം.
ഉപസംഹാരം: പൊതുജനങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം കോർപ്പറേറ്റ് അതിരുകടന്ന നടപടികൾക്കുള്ള ഉപാധിയാകരുത്
മൂലധന വിപണിയുടെ ലക്ഷ്യം ഉൽപ്പാദനക്ഷമമായ നിക്ഷേപം, മൂലധന രൂപീകരണം, സമ്പത്ത് സൃഷ്ടിക്കൽ എന്നിവയ്ക്ക് സഹായകമാകുക എന്നതാണ്. വിശ്വസനീയമായ സാമ്പത്തിക തെളിവുകളുടെ പിന്തുണയില്ലാത്ത മൂല്യനിർണ്ണയത്തിൽ കോർപ്പറേറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് പൊതുജനങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം കൈമാറാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന സംവിധാനമായി അത് മാറരുത്.
₹10 മുഖവിലയുള്ള ഒരു ഓഹരിക്ക് അതിനേക്കാൾ വളരെ ഉയർന്ന വില നിയമപരമായി നിശ്ചയിക്കാനാകും. എന്നാൽ പ്രീമിയത്തിന് പൊതുവായ നിയമപരമായ പരമാവധി പരിധിയില്ല എന്നതിനെ നിയന്ത്രണ ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മയായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. സുതാര്യത, സത്യസന്ധമായ വെളിപ്പെടുത്തൽ, നീതിപൂർവമായ ഇടപാട്, ഫലപ്രദമായ നിയമനടപടി എന്നിവയാണ് സെക്യൂരിറ്റീസ് വിപണിയിലുള്ള പൊതുജനവിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
നിക്ഷേപകരുടെ സംരക്ഷണം വെറും ഔപചാരികതയായി ഒതുങ്ങാതിരിക്കാൻ സർക്കാർ ഉറപ്പുവരുത്തണം. യഥാർത്ഥ പൊതുജന ആശങ്കകൾ ഉയരുമ്പോൾ പ്രതിപക്ഷം ഉത്തരവാദിത്വം ആവശ്യപ്പെടണം. SEBI അതിന്റെ നിയമപരമായ അധികാരങ്ങൾ ഫലപ്രദമായി വിനിയോഗിക്കണം. നിർണായകമായ തെറ്റായ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾക്കും നിരോധിക്കപ്പെട്ട വിപണി കൃത്രിമത്വങ്ങൾക്കും കമ്പനികളെ ഉത്തരവാദികളാക്കണം.
ആവശ്യം എല്ലാ ഓഹരികളും മുഖവിലയ്ക്ക് വിൽക്കണമെന്നല്ല. പൊതുജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെയോ വിവരങ്ങളുടെ അസമത്വത്തെയോ നിയന്ത്രണ സംവിധാനങ്ങളിലെ ദൗർബല്യങ്ങളെയോ മുതലെടുത്ത് വഞ്ചനാപരമായ നടപടികളിലൂടെ കമ്പനികൾ മൂലധനം സമാഹരിക്കുന്നത് അനുവദിക്കരുത് എന്നതാണ് ആവശ്യം. അപകടസാധ്യതകൾ സത്യസന്ധമായി വെളിപ്പെടുത്തുകയും കോർപ്പറേറ്റ് മൂല്യനിർണ്ണയങ്ങൾ വസ്തുനിഷ്ഠമായ പരിശോധനയെ അതിജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സുതാര്യവും ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളതും നീതിപൂർവവുമായ ഒരു സെക്യൂരിറ്റീസ് വിപണിക്ക് നിക്ഷേപകർക്ക് അവകാശമുണ്ട്. :-
ഷാജി ചിറയത്ത് Advocate High Court of Kerala
